Persoonlijk

Gastric Sleeve | De operatie en de eerste dagen erna

4 april 2017

gastric sleeve de operatie 1 - Gastric Sleeve | De operatie en de eerste dagen erna
Ik ben nog steeds een klein beetje warrig in mijn hoofd, maar met de dag helderder dus ik vond het tijd worden even een teken van leven te geven op de website. Afgelopen woensdag ben ik namelijk geopereerd en nu, 6 dagen erna, voel ik me weer langzaam de oude worden. Best snel dus eigenlijk gezien zo’n relatief pittige ingreep! Lees verder voor meer informatie over de operatie, over hoe ik het ervaren heb en hoe de dagen sinds de operatie verlopen zijn.

De operatie
Ik heb in een eerder artikel al uitgelegd voor welk type maagverkleining ik gekozen heb (gastric sleeve) en wat deze operatie precies inhoudt, dus vandaag even wat meer over hoe het er nu rondom de operatie aan toe gaat in het ziekenhuis.

Ik moest me de dag van de operatie om 09.30u nuchter melden in het ziekenhuis. Als je niet echt nuchter bent kan de operatie namelijk niet doorgaan aangezien er dan grote complicaties kunnen voorkomen tijdens de operatie. Je maaginhoud kan dan bijvoorbeeld in je longen terecht komen en geloof me, dat wil je niet. Hier zijn ze erg streng in en ik heb me er netjes aan gehouden. Na een meet- en weegsessie en wat vragen te hebben beantwoord werd ik rondgeleid op de afdeling en naar mijn kamer gebracht. Ik deelde deze met drie andere patiënten en twee groepsgenoten vanuit mijn traject lagen beiden op andere kamers dicht in de buurt. Dat gaf toch een fijn gevoel, dat je iets van bekenden om je heen hebt.

Iets voor één uur mocht ik naar het toilet en moest ik me om gaan kleden in de operatiekleding – een groot schortjurkgeval, iets wat door moest voor een boxershortje en een paar hoge witte sokken – en ik werd op de operatiestoel geholpen waarna ik naar de voorbereidingsruimte werd gebracht en afscheid nam van Paul. In deze ruimte was er nogmaals een vragenlijstje, werd mijn infuus aangelegd en plakkertjes opgeplakt, kwam de chirurg zich voorstellen en werd ik naar de operatiekamer gereden. Hier ging de stoel plat, kwam het hele team zich even voorstellen, werd er duidelijk verteld wat er ging gebeuren en was het tijd om onder narcose te gaan.

Van het hele bijkomen op de verkoeverkamer kan ik me niks meer herinneren, ik was te ver heen van de narcose en morfine. Ik werd pas weer een beetje helder toen ik op de operatiestoel mijn kamer opgereden werd, Paul zag, in mijn pyjama en in bed geholpen werd. Ik had een paar uurtjes op de verkoeverkamer gelegen bleek achteraf maar verder was de hele operatie netjes en zonder problemen of nog te verwachten complicaties verlopen. Wat fijn! Ik sloot mijn ogen en vertrok weer in slaap.

Het volgende moment dat ik wakker werd was ik misselijk en had ik pijn en zag ik net Paul met Shae binnen komen die een prachtige tekening voor me had gemaakt. Ik zag haar kleine geschrokken gezichtje, vermande mijzelf even voor een knuffel en wat lieve woorden en heb toen gezegd dat alles goed is gegaan en ze gerust naar huis konden om te gaan eten en Shae naar bedje te brengen. Die was de hele dag bij opa en oma geweest en krijgt toch veel van de spanningen mee waardoor ze duidelijk aan slaap toe was.

De avonduren en de nacht in het ziekenhuis zijn als een roes aan me voorbijgevlogen. Hazenslaapjes wisselden zich af met een bloeddrukmeter die elk uur om m’n arm opgeblazen werd, het oproepen van een zuster voor het af- en aankoppelen van de hele boel zodat ik even naar het toilet kon of een stukje kon lopen, veel misselijkheid met bloed spugen en uiteindelijk een paar uurtjes vaste slaap voordat de ochtend begon.

De volgende dag
Eventjes versuft wakker worden, om je heen kijken, naar je lichaam luisteren en je bedenken wat er allemaal is gebeurd. Er kwamen gigantisch veel gevoelens door mij heen, maar de tranen bleven uit. Waarschijnlijk te moe of te verdoofd ervoor, maar ik voelde me erg emotioneel. Niet verdrietig maar eerder een soort opluchting dat het eindelijk zo ver was geweest. Dat het eindelijk zover was dat ik kon gaan beginnen aan mijn 2.0 reis naar een gezonder en fit lijf. Iets waar ik al zo’n 15 jaar mee/voor aan het worstelen was.

Ik kreeg te horen dat alles relatief goed ging met me en ik naar huis mocht om 14.00u als ik voor die tijd minstens 600ml vocht binnen had gehouden. Helaas werd m’n nachtelijke bekertje water vanwege het overgeven niet meer meegeteld en was ik nog steeds erg misselijk waardoor dit een flinke opgave bleek te zijn. De vla lukte niet, yoghurt en fruitmoesje een klein beetje, water valt als een baksteen in m’n gezwollen maagje van de operatie en het was dus hard aanpoten. Maar gelukkig! Ik haalde het en mocht naar huis nadat de apotheek langs was geweest met mijn medicijnen en ik met alle juiste informatie ontslagen zou worden. Yes!

De dagen na de operatie
Ik had een redelijk sterke pijnstiller meegekregen naar huis om naast de paracetamol te kunnen blijven gebruiken, maar niet alleen werd ik er erg misselijk van ook kreeg ik er nogal enge hallucinaties van. Zonder in detail te treden waren ze zo heftig dat zelfs Paul het eng vond worden en ik er dus gelijk mee gestopt ben. Sindsdien red ik het op 3 x per dag 2 500mg paracetamolletjes.

De eerste twee dagen waren niet echt prettig. Ik voelde veel pijn, druk in mijn buik, had het heel erg koud terwijl ik warm aanvoelde, was misselijk, kwam amper aan m’n hoeveelheid drinken en eten ging al helemaal niet. Omdat we in het voortraject hadden geleerd hoe, wat en hoeveel we na de operatie moesten gaan eten schoot ik helemaal in de stress. Ik belde het ziekenhuis en ze vertelde me dat ik me daar nu echt nog niet mee bezig hoefde te houden. Zolang ik de eerste dagen maar minstens een liter vocht binnen zou houden dan kwam de rest langzaam erna wel. Er viel een last van mijn schouders en sindsdien focus ik me vooral echt op het drinken, mijn medicijnen nemen en met kleine beetjes het vloeibare eten proberen op te pakken.

Ik moet de komende vier weken mijzelf inspuiten met een bloedverdunner om trombose te voorkomen, moet ongeveer zes maanden een maagbeschermer slikken en de paracetamol ernaast zolang als nodig is en daarnaast natuurlijk de hoog gedoseerde calcium + Vitamine D3 kauwtabletten en multivitamines die ik de rest van mijn leven nodig zal hebben vanwege de operatie.

Ik kan in ieder geval niet wachten tot het eindelijk zover is dat ik weer ècht wat texturen kan proeven. Dat mag na twee weken weer. Nu houd ik het dus bij yoghurtdrink, yoghurt, griesmeel, verse fruitmoes, kwark, Brinta en gepureerd en verdund avondeten maar daarna mag en kan ik dus alles weer, alleen in mindere mate en moet ik zoals eerder verteld mij vooral richten op voldoende eiwitten om spierverlies zoveel mogelijk tegen proberen te gaan. Daarom probeer ik nu ook dagelijks al echt eventjes te gaan wandelen en vooral niet de hele dag te blijven liggen.

Gevoelens
Qua gevoelens is het een rollercoaster. Ik merk dat het echt alle kanten op gaat. Volgens sommigen zou ik natuurlijk niet mogen klagen want ik heb hier toch zelf voor gekozen? Ìk laat toch snijden in een ‘gezond’ lichaam? Want natuurlijk gingen er op die eerste ochtend na de operatie gedachtes door mij heen waar ik in hemelsnaam aan begonnen was en of ik wel de juiste keuze had gemaakt. Maar nu, een paar dagen later, kijk ik hoe ik me nu al voel en heb ik mijn man en dochter om me heen en weet ik het allemaal weer. Waarom ik dit wilde? Niet om ooit in een maatje 36 te kunnen passen of een volgens buitenstaanders bepaald acceptabel gewicht te hebben, maar om een gezondere en fitte vrouw en mama te mogen worden die nog meer van het leven kan genieten zònder alle gevaarlijke complicaties die met dit overgewicht op de loer liggen. Dat is mijn focus en daar ga ik vanaf nu erg hard aan werken met deze operatie als hulpmiddel ♥

Natuurlijk ga ik jullie af en toe op de hoogte blijven houden van de eerste periode na de operatie, de weken erna, hoe ik het eten op ga pakken en wat eventuele handige tips en weetjes zijn om te delen. Mocht ik door mijn nogsteedseenbeetjewattenhoofd nu wat vergeten zijn dan mag je er altijd naar vragen, dan doe ik mijn best om hier zo open en eerlijk antwoord op te geven.

Liefs,
Desirée

–> De stap naar een maagverkleining (artikel 1)
–> Welk type operatie en de pre-operatieve screening (artikel 2)
–> De groepssessies en de operatiedatum (artikel 3)
–> Nog maar twee weken tot de operatie.. (artikel 4)

Reacties op dit artikel

  • Avatar van Patricia
    Reply Patricia 16 maart 2020 at 12:35

    Ik ging voor een bypass, maar tijdens de operatie bleek deze niet mogelijk te zijn, want mijn lever was niet mee gekrompen in 4 weken crashen, dus een sleeve gekregen. In de eerste twee weken heb ik gigantische pijn aan de linkerkant gehad, achteraf bleek dat te komen omdat het grootste instrument daar gezeten heeft en mijn maag aan die kant eruit is gehaald. Ik kon het wel redden met paracetamol. Nu ben ik 6 weken postoperatief en heb ik geen klachten meer, wel dat af en toe het eten verkeerd valt, dan wordt ik wat misselijk, spugen lukt niet en mijn vinger in mijn keel doen kan ik al helemaal niet.
    Ook ik ben de dag erna naar huis gegaan en was ook blij dat ik naar huis kon. Me rustig gehouden en vanaf week 4 ben ik begonnen met kleine dingen in huis doen.
    Nu ben ik alleen nog moe, kan zo slapen, maar van de andere kant slaap ik ook niet.
    groetjes Patricia

    • Avatar van Desirée
      Reply Desirée 17 maart 2020 at 10:59

      Hi Patricia, wat fijn dat je een goed herstel hebt! De vermoeidheid gaat echt weer voorbij en maakt ruimte voor nieuwe energie. Netjes je vitamines en eiwitten blijven nemen dus. Succes!

  • Avatar van Bert
    Reply Bert 8 februari 2020 at 10:59

    Net jouw website gevonden en ik wil je even danken voor je openheid. Zelf half Januari een sleeve gekregen en ik moet zeggen dat ik me gelukkig mag prijzen. 3 uur na de operatie liep ik al rond en verder geen centje pijn gehad. Niet hoeven overgeven of niks. Nu een maand verder 20 kilo kwijt en nog steeds geen problemen. Heb me uiteraard lichamelijk en vooral psychisch goed voorbereid. Operatie in België gehad, Maaseik, en ben wel 4 dagen daar moeten blijven (standaard) en mocht pas weg na slikfoto’s en lektesten. Dit laatste geeft mij wel een beter geval dan in Nederland waar je toch sneller naar huis mag.

    • Avatar van Desirée
      Reply Desirée 8 februari 2020 at 12:12

      Dankjewel voor je reactie en wat fijn om te horen dat je je zo goed voelt! Ik kan me zeker voorstellen dat een iets langere opnametijd na de operatie prettig is voor een goede start. Succes met jouw weg, gaat vast goedkomen!

  • Avatar van maria De Heer
    Reply maria De Heer 22 december 2019 at 22:04

    Hallo,

    Hier iemand die heel erg twijfels heeft!! Aan de ene kant wil ik super graag om weer fitter te worden en van die 30 kg te veel af te komen maar al die verhalen die je leest over veel spugen en pijn…. heb een peuter van 1.5 jaar rond lopen hoe ga ik dat doen. Zou graag van jullie horen hoe het nu gaat en als je de tijd terug kon draaien of je het dan ook nog zou doen. Groetjes maria

    • Avatar van Desirée
      Reply Desirée 24 december 2019 at 08:58

      Hi Maria, dankjewel voor je reactie. Ik kan alleen maar voor mijzelf spreken natuurlijk, maar als ik de tijd terug kon draaien en wist wat het me zou brengen dan had ik het jaren eerder moeten doen. Ik ben er nog steeds zo enorm blij mee en het heeft me zoveel gezondheidswinst bezorgd, dat is met geen pen te beschrijven. Ik zou het trouwens juist nu doen, nu je nog zo’n kleintje hebt. Mocht je het traject in gaan, dan duurt het nog wel eventjes voor de operatiedatum er is en tegen die tijd hoef je dit kleintje amper nog te tillen of iets dergelijks. En ben je helemaal herstelt en een gezondere mama als hij/zij er echt wat van zal merken. Heel veel succes met het maken van een keuze. Mocht je vragen hebben dan mag je ze altijd stellen hier of via de mail. Fijne feestdagen!

  • Avatar van E. Verhage
    Reply E. Verhage 21 augustus 2018 at 10:19

    Goedemorgen allen,

    Lees veel dat er mensen zijn die misselijk en veel pijn hebben ondervonden na de maagverkleining operatie Sleeve. Ik kan jullie vertellen dat ik het geluk heb gehad niet misselijk en weinig pijn ondervonden. 15 augustus geopereerd en in de avond van 16 augustus geen pijnstillers meer nodig gehad.
    met vriendelijke groeten,
    Els

    • Avatar van Desirée
      Reply Desirée 21 augustus 2018 at 10:41

      Hi Els, wat fijn dat jij zo’n goede operatie hebt gehad zonder veel napijn of misselijkheid. Succes met jouw pad naar een gezondere jij!

1 2 3

Laat je een reactie, mening of tip achter? :)

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

More in Persoonlijk
personal maart 2017 2 1 - Let’s get personal | Laatste groepssessie, op de cover & Center Parcs
Let’s get personal | Laatste groepssessie, op de cover & Center Parcs

Wat enorm leuk dat er zoveel enthousiaste reacties kwamen dat deze rubriek weer terug is! Moedigt me aan privé wat...

Close